Niedelans.

“Ui!”

“Ei.”

“Uiiiii.”

“Ei!”

“Mama, het is ui. Ui ui ui.”

“Eijoe.”

Ik kijk mijn moeder streng aan over mijn bril.

Mijn moeder kijkt met twinkelende bruine ogen terug. Ze vindt het kennelijk allemaal reuze grappig.

“Ok, we gaan een andere proberen. Zeg eens uu.”

“Oe?”

“Nee, uu.”

“Oeeeee.”

Ik bedenk me dat ik beter een voorbeeld kan noemen wat ze begrijpt.

“Uu, zoals in duur. Duur.”

“Doer!”

“ Heel duuuuuuuuuuuuur.”

“Hiel doer!”

Ik zucht.

“Uuuuu. Je moet je lippen zo tuiten. Uuuuu.”

Ik trek een zuurpruimmondje. Dat kan ik goed.

“Oeeeeeij?”

Ik leg mijn werkboek neer en breng mijn vingers naar haar mond. Ik probeer haar lippen in de juiste vorm te boetseren.

“Uu.”

“Wwwwwoeee.”

“Uuuuu.”

“Eujjjj.”

“Uuuuu.”

“Uuuuuwww.”

“Ja, dat was hem.”

“Uuuuuwww.”

Ik hoor mijn vader grinniken in de andere kamer. Het is half 1 ’s nachts en ik zou eigenlijk – net als mijn vader – al in bed moeten liggen, maar mijn moeder stond erop dat ik haar zou helpen met haar huiswerk.

“Let niet op hem, hij is gewoon jaloers.”, zegt mijn moeder. “Uuuuwww.”

“Uur.”

“Oer.”

“Uuuuuur. Mama, wel je best doen.”

“Eujjjr?”

“Uur. Uuu.”

“Uuuuwr.”

“Zes uur.”

“Ses joer!”

Ik kijk haar vermoeid aan.

“Ik ga slapen, hoor. Het is veel te laat en ik moet morgen we-”

“Nee, nog niet! Nog eventjes oefenen. Jij helpt mij nooit. Als jij vaker met mij zou oefenen, dan was ik allang veel verder geweest met mijn schoolwerk en-”

Ik luisterde al niet meer. Ik had deze uiteenzetting van mijn moeder – ook wel bekend als emotionele chantage – al veel vaker gehoord. En ik had vaak genoeg braaf met mijn moeder aan haar huiswerk gezeten en haar geprobeerd wegwijs te maken in het duizelingwekkende doolhoof der Nederlandse taal en grammatica. Leg een analfabete vrouw van bijna 60 maar eens uit dat een ‘g’ een ‘g’ is, maar dat de ‘c’ in combinatie met de ‘h’ ook een ‘g’ is. Maar ik beet me er graag in vast. Los van het feit dat ik – gezien mijn enorme liefde voor de Nederlandse taal – helemaal in mijn element was natuurlijk, is het ook fijn om op deze manier mijn moeder te assisteren in het ontwikkelen van haar zelfredzaamheid in deze maatschappij. En de Nederlandse taal- en conversatielessen die zij vrijwillig volgt in het buurthuis, zijn een vliegwiel gebleken in haar ontwikkeling. Zelfs op 59-jarige leeftijd. Haar taalvaardigheid is met grote sprongen vooruit gegaan, met als gevolg dat ik steeds beter moet oppassen wat ik bijvoorbeeld in het Nederlands over de telefoon vertel aan vrienden. Nu kwam ze er sowieso middels haar moedertelepathie vrij rap achter wat ik op mijn kerfstok had, maar tegenwoordig gaat het zo snel, dat ik niet eens de tijd heb om een dichtgetimmerde smoes te fabriceren. Het nadeel van de vooruitgang. En het feit dat mijn moeder degene is van wie ik mijn stronteigenwijsheid heb geërfd, helpt natuurlijk ook niet bepaald mee. Te meer omdat ik haar geduld weer niet geërfd heb.

Ik zuchtte.

“Goed dan. We gaan weer verder. Ui.”

“Ei!”

Advertenties

15 reacties

Opgeslagen onder Blogs

15 Reacties op “Niedelans.

  1. Mae

    Briljant, ik zie je zitten! Hoe deed je dat trouwens met die uu en dat mondje boetseren? Want ik heb hier nog wel een paar klanten die regelmatig bellen dat ze geld nodig hebben omdat ze ‘de hUUr moeten betalen’ (juist ja, dat komt er dus iets anders uit…)

  2. Uitermate beeldend beschreven weer, Faat. Doe zo voort, en voor je het weet is je moeder ook aan het bloggen!

  3. *grinnik* erg leuk en lief!

  4. Erg leuk geschreven, heb vanaf begin tot het eind met een glimlach gelezen.

  5. Nora

    Lol, echt prachtig om te zien hoe gemotiveerd ze is.

    Nice geschreven. Vlotte maar treffende schrijfstijl.

  6. Fous

    Haha, je hebt zulke leuke ouders! Genoeg om over te schrijven.

  7. Cuong Lu

    Heel leuk!!!!

  8. Heel leuk geschreven. Tijd geleden dat ik om een blogpost van iemand zo heb moeten lachen.. Ik kom dit dagelijks tegen ( schoonmoeder en binnen de Turkse gemeenschap ) dus maakte het voor mij dubbel zo leuk.

    Thanks…

    Stephan Kuipers

  9. Hahaha wat leuk! Erg leuk geschreven, het leest erg vlot weg. Ik zag jullie zelfs al zitten ^^

  10. M. Hoeksema

    Leuk geschreven!

    Marije

  11. Prachtig. Met de dialogen gaat het trouwens wel al heel goed.

  12. Grappig. Je bent een hele leuke vrouw. Ik ga hier nog veel lezen.

  13. De tranen van het lachen lopen over mijn wangen. Wat ontzettend grappig. Zo is het helemaal. Ik heb ook zo gezeten met mijn Spaanse man. Inmiddels heb ik de strijd opgegeven na 12 jaar in Nederland. De buurvrouw blijft de boervrouw (en gelukkig hebben we een koophuis en geen huurhuis, dat scheelt in ieder geval).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s